Είναι βαρύ το τίμημα,
εσύ να σαι το φως μου,
να με κοιτάς,
να λαχταρώ,
ένα φιλί σου δως μου.
Εσυ δεν δεν είσαι ποιητής
είσαι η παρηγοριά μου
είσαι η ελπίδα που ζητώ
μέσα στη λησμονιά μου.
Μπορεί λίγο να ξέχασες
αυτο που χουμε ζήσει
μα είναι αιτία κι αφορμή
ζωή να με γεμίσει.
Σε λίγο θα μαστε μαζί
για μια ζωή δεμένοι
μα εγώ φοβάμαι πως αυτή
είναι ζωή κλεμμένη.
Σε έρωτες δεν πίστευα
η αγάπη είχε τελειώσει
μα αγάπη μου η αγάπη σου
ελπίδα με έχει γιομώσει.
Ψυχή μου και ματάκια μου,
θα σ' αγαπώ για πάντα,
μα αν εσύ θα μ' αρνηθείς
θα γίνω δυο κομμάτια.
Σαν τρελλή χτυπάει η καρδιά μου
όταν είσαι αγκαλιά μου
απ' τα μάτια τρέχει δάκρυ
όμως είναι από αγάπη
όλης της γης τα σύνορα
δεν φτάνουνε καρδιά μου
να σε κρατήσουν μακρια,
μακρια απ' την αγκαλια μου.
Το πιο ωραίο τραγούδι
είναι αυτό που μιλάει για αγάπη,
το πιο ωραίο λουλούδι
είναι αυτό που μιλάει με αισθήματα.
Είμαστε πολύ κοντά ο ένας με τον άλλο,
μα οι καρδιές μας είναι σαν τ’ αστέρια μακριά,
όχι δεν είμαστε κουφοί,
είμαστε μονάχα στα αισθήματα φτωχοί.
Περιμένουμε ο ένας για τον άλλο,
να κάνει το πρώτο το βήμα το μεγάλο,
όμως οι καρδιές μας λαχταρούνε,
απ’ της αγάπης το γλυκόπιοτο κρασί να πιούνε.
Θέλουν να γεμίσουν απ’ αγάπη,
θέλουν να μεθύσουν από έρωτα
κι όλο και πιο γρήγορα χτυπάνε
κρατώντας τον ρυθμό στο τραγούδι μας αυτό.
Κι αυτό που αισθανόμαστε
κι είναι τόσο ωραίο,
θα πρέπει να το κάνουμε
να ‘ναι κι αληθινό.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου